Manfred Mann's Earth Band
Metropool, Hengelo
26 april 2024

Het was dringen geblazen, daar bij de entree van dat Hengelose poppodium. Niet voor de generale repetitie van de lokale Oranjevereniging, niet voor een optreden in het kader van de plaatselijke Koningsnacht, maar voor Manfred Mann en zijn mannen. Aangezien iedereen in (en ver buiten) de symfoscene minstens de Bruce Springsteen-cover Blinded By The Light kent, was de term ‘een koninklijk optreden' hier beslist op zijn plaats. Veel dieper in de symfo en classic rock kan je naam tenslotte niet gebeiteld zijn. De band deed Nederland drie maal aan en in Hengelo leverde dat een uitverkochte zaal op. De band koos voor een veilige set, waarbij de nadruk lag op de bekende nummers. Erg spannend werd het daardoor niet. Erg meeslepend werd het wèl. De band bestaat op dit moment naast Manfred Mann uit Mick Rogers (gitaar/zang), Steve Kinch (bas) John Lighwood (drums) en Robert Hart (zang). Die laatste weet dankzij ervaring bij de hardrockband Bad Company prima hoe hij het publiek op zijn hand kan krijgen. Dat leidde tot onweerstaanbaar stomende versies van Don't Kill It Carol en Davy's On The Road Again, maar uiteindelijk is hij meer een rock- dan symfozanger. Het is een kwestie van smaak of je zijn rauwe insteek kan waarderen, maar objectief gezien is zijn voorganger Noel McCalla hem beslist de baas. Niet dat het nu kommer en kwel was. De zang pakte op Father Of Day, Father Of Night bijzonder goed uit en mijnheer Hart wist prima raad met showstoppers als Do Wah Diddy Diddy (the Exciters) en For You (Springsteen). Hij wist de zaal prima te dirigeren en het publiek zong het gros van het materiaal uit volle borst mee. Daarnaast tilde het heerlijke toetsenwerk van Manfred Mann de avond naar grote hoogte. De muzikant is de tachtig jaar ruim gepasseerd, maar daar is bijzonder weinig van te merken. Het werk van deze band is tijdloos.

Tekst: Martinka Zandijk

Fotografie: Menno von Brucken Fock

Naar het overzicht van de reviews.