NORTHERN PROG FESTIVAL
SIEGERSWOUDE, DE UTHOF
02 NOVEMBER 2024

Voor de elfde editie van het Northern Prog Festival (NPF) was het de bedoeling dat de Oekraïense componist en multi-instrumentalist Antony Kalugin met zijn bands Karfagen en Sunchild zou komen spelen. Aangezien de bandleden vanwege de oorlog in het thuisland over de hele wereld verspreid zijn, was het niet mogelijk een band samen te stellen. Gelukkig kon het Finse Overhead inspringen.

Het duo Momentum had de ondankbare taak om het festival te openen. Ja, je leest het goed, want alleen de oprichters Marc Schouten (zang, bas en drums) en Fons Flotman (toetsen en zang) waren fysiek aanwezig. Dat is de huidige bezetting van de Nederlandstalige formatie uit Hoorn. Op video werd de bezetting aangevuld met nogmaals Schouten op drums en een gitarist. Het nadeel van de combinatie opgenomen en live is dat je de interactie van een complete band mist en de geluidsmix te wensen overlaat. Daarbij was de zang niet optimaal. Toch waardering voor beide muzikanten, want vooraf was er veel werk nodig om het optreden te verwezenlijken, en gezien de omstandigheden was de performance acceptabel.
Vervolgens was het de beurt aan de vaste waarde Leap Day. Wat jammer dat zo'n band niet verder komt dan twee optredens per jaar. Ook nu waren de Friezen het hoogtepunt van het eigen festival, puttend uit de volledige discografie om tot een interessante setlist te komen. Naast krakers als het ontroerende Autumn klonk het nieuwe nummer Falling Star, dat zeker een plaats verdient op een nieuw album. Leap Day sloot af met een gouwe ouwe: Little Green Man van het eerste album. De solo's van gitarist Eddie Mulder en de inbreng van beide toetsenisten blijven een lust voor het oor, vaak herinnerend aan de stijl van Camel.
Enkele jaren geleden werd het Rotterdamse For Absent Friends nieuw leven ingeblazen. Blikvanger bij dit gezelschap is de charismatische zanger Hans van Lint, die naast een uitstekende stem ook een prima podiumpresentatie heeft. De mannen hadden duidelijk gekozen voor een sterk proggerichte setlist. Het fraaie The Poet van het laatste album Disappear werd gekoppeld aan de cover The Cinema Show. Niet vreemd, want de formatie speelde Genesis-songs vóór de coronaperiode onder de naam Squonk. Ook het uitstekende, met verve gespeelde, instrumentale Keytar riep herinneringen op aan deze proggrootheid.
De band kon met een tevreden gevoel plaatsmaken voor de laatste act, het Finse Overhead. Dit energieke kwartet overdonderde de toehoorders soms met een wall of sound, waardoor de subtiliteiten in de muziek niet geheel uit de verf kwamen. Het toetsenspel raakte zo meer dan eens ondergesneeuwd. De instrumentbeheersing was uitstekend, daar lag het niet aan. Zo nu en dan op de rem trappen zou in dit geval een oplossing zijn geweest. Zanger Alex Keskitalo bewoog over het hele podium en ging volledig op in de muziek. Daarbij gebruikte hij helaas te pas en te onpas een stemvervormer, wat de sound juist niet ten goede kwam. Daarnaast verrijkte hij wel veel composities met Jethro Tull-achtig fluitspel, en op die momenten was de band op zijn best. De Finnen eindigden met een indrukwekkende, ruwe vertolking van de King Crimson-klassieker 21st Century Schizoid Man.

Tekst: Leo Hoekstra

Foto's: Freek Wolff

Naar het overzicht van de reviews.