Galahad & The Aurora Project

7 juni 2025, Poppodium Boerderij, Zoetermeer

In een vijftig jaar bestaan vierende popzaal komen de jongens van Galahad hun veertigste verjaardag als band vieren. Voorprogramma The Aurora Project herdenkt dit jaar alweer het vijfentwintigste levensjaar. Met de tweehonderste editie van iO Pages hebben we dan samen vier jubilea te pakken! Geen slingers en champagne vanavond, maar wel een progfeestje.
Met het nieuwe album EVOS 12 op zak is The Aurora Project (TAP) terug aan het front van de Nederlandse progscene. Met nieuwbakken aanwinst Alex Ouwehand in de gelederen is TAP een sterk collectief dat het ook leuk vindt om de teugels los te laten om even te freaken. Bij Remco van den Bergs introductie van het nieuwe Have Some Tea, een knipoog naar de vele paddo-trips die ze vroeger samen in de Katwijkse duinen hebben gehad, zegt hij: "Alle nummers schrijven we voor de fans, maar dit nummer is voor onszelf." Een klein beetje reclame hebben deze voormalig iO Pages Award-winnaars wel verdiend: op 19 september in Parkvilla, Alphen aan den Rijn wordt de EVOS 12 Tour afgesloten met een bijzondere show.
Galahads robijnen jubileum mag best als bijzonder worden gezien: zonder een grote doorbraak houdt deze band het hoofd toch maar mooi boven water. Na veel cassettes in de begindagen was Nothing Is Written, waarvan vanavond Room 801 klinkt, een veelbelovende start. De band kreeg een zwaarder, eigentijdser gitaargeluid met Empires Never Last uit 2007, blijkens de setlist het succesvolste album van de band: naast de titeltrack kwamen This Life Could Be My Last en Sidewinder voorbij. Op dat album was de huidige gitarist Lee Abraham nog de bassist. Hij is inmiddels geheel uit de schaduw van medeoprichter Roy Keyworth gestapt. De huidige bassist, Mark Spencer, is toch wel de blikvanger van Galahad, in zijn kilt en met lichtgevende bril een opvallende verschijning naast een frontman zonder grote charismatische uitstraling. Het is ook niet Stuart Nicholson die tijdens de uitvoering van een nummer door het publiek heen huppelt, maar de bassist (en later ook nog Lee Abraham trouwens). Rondom de stemmechanieken op de kop van zijn basgitaar heeft Mark drie boodschappen geplakt: "TRANS RIGHTS ARE HUMAN RIGHTS" (geheel in hoofdletters), "Gender is a construct" en "Trump is a cunt". Het zal hem niet geheel geruststellen, maar misschien kan hij de tekst van hun eigen nummer als troost gebruiken: "Empires never last, they always crumble and fall". Ook Galahad zal niet eeuwig bestaan, maar een gouden jubileum moet er toch wel in zitten?

Tekst en foto's : Bert Treep

Naar het overzicht van de reviews.