Het Bospopfestival is van oudsher voor de ‘oudere jongere' een zomerse traditie. Menig grootheid uit de rock- en popmuziek deed Weert sinds 1981 aan. Zeker na het stoppen van het Arrow Rock-festival is Bospop het enige grote festival waar het goud van oud nog te zien is. Drie dagen lang kwamen, verdeeld over drie podia, vele muziekstromingen voorbij, met op de zondag opvallend veel aandacht voor de huidige (blues)gitaarhelden als Joe Bonamassa, Warren Hayes, Orianthi, Kenny Wayne Shepherd en Marcus King. De progliefhebbers kregen over drie dagen uitgesmeerd slechts coverbands van Pink Floyd (Absolutely Floyd) en Supertramp (Century's Crime) en een veredelde coverband van Genesis, want zo mag je Ray Wilson toch wel noemen, zeker als hij ook solowerk van Collins en Gabriel uitvoert.
Over coverbands gesproken, maar liefst zeven stuks op de zaterdag is toch echt te veel van het goede. Die dag was echter wel uiterst succesvol voor de kaartverkoop: maar liefst 35.000 man publiek bevolkte het terrein, en dat zal toch niet door de coverbands zijn gekomen maar ongetwijfeld voor de publiekstrekkers, met headliner Simple Minds voorop. Met achtergrondzangeres Sarah Brown, te horen op Pink Floyds The Endless River, heeft deze band een progconnectie, maar dat zou te makkelijk zijn. Toch heeft Simple Minds mij vooralsnog de favoriete live-ervaring van dit jaar bezorgd. Ken je het gevoel dat op een festival kan ontstaan: je hoort de hele dag muziek, allemaal best aardig, maar het kabbelt een beetje voort - en dan bam, boem, klats, een bliksemschicht komt binnen: de eerste tonen van Waterfront knallen om je oren en vooral door je buik. Een complete overrompeling! Wat een sound, wat een power, mede veroorzaakt door drumster en powerhouse Cherisse Osei. Nee, zeker geen moeilijke akkoorden, maar zo doeltreffend en vol fijne bombast. Een perfect strak uitgevoerde opener met als gevolg een deinende mensenmassa die blijft deinen bij alle hits. Theme For Great Cities blijft een instrumentaal (proggy?) meesterwerkje. Ook het emotionele Belfast Child verdient een speciale vermelding: om door een ringetje te halen. De dag na Bospop stond de band van de nog immer energieke zanger Jim Kerr in het amfitheater op de Lorelei, die mooie plek aan de Rijn waar ‘we' eens jaarlijks een mooi festival hadden...

Tekst en fotografie: Bert Treep

Naar het overzicht van de reviews.