THE GATHERING
31 augustus 2025, Doornroosje, Nijmegen

Vijf concerten op een rij, vijf uitverkochte concerten in dezelfde zaal. Een behoorlijke prestatie. Dat The Gathering die avonden zonder enige moeite vol kreeg, bewijst wat een enorme invloed deze band internationaal in de progressieve rock heeft en had. Men zegt dat het geheim van een meesterwerk bestaat uit het juiste album op het juiste moment en de juiste plaats. Mandylion was er zo een. Na dertig jaar klinkt dit album nog even krachtig als drie decennia geleden. En The Gathering klinkt nog altijd alsof de tand des tijds geen seconde grip op de band heeft gehad. Goed, de leden van het eerste uur zijn wat grijzer geworden, maar op die avonden in Doornroosje zette de band een optreden neer waar muzikaal geen enkele kanttekening bij te maken viel. Het was feest in de zaal. De fans, van wie een aanzienlijk deel niet uit Nederland kwam, konden haast elk nummer letterlijk meezingen, en ze deden dat dan ook met hartstocht. Geen onderling geklets, geen geloop naar de bar, het was alleen de muziek die telde. Het materiaal van Mandylion stond uiteraard centraal, maar in het haast twee uur durende optreden maakte de band regelmatig uitstapjes naar de vijf opvolgende albums. In de afgelopen dertig jaar is de techniek niet stil blijven staan, en de muziek van de herenigde band ging vergezeld van zaalhoge, merendeels abstracte projecties. Soms pakte dat goed uit, maar nog vaker gebeurde dat níet en was al die drukte een stoorzender in het contact met het publiek. Het is en blijft lastig doseren. Anneke van Giersbergen voerde op het podium het woord. Spreken in het openbaar lijkt haar nog steeds niet heel gemakkelijk af te gaan, maar er viel groot nieuws te vertellen. Hier werd niet alleen het dertigjarige jubileum van Mandylion gevierd, maar ook de prachtige gouden plaat die de band recentelijk ontving voor Nighttime Birds (1997). Op avonden zoals deze wordt het maar weer eens duidelijk. Met Anneke van Giersbergen had The Gathering goud in handen. Na dertig jaar is die glans nog niet verbleekt.

Tekst: Martinka Zandijk - van Noorloos

Naar het overzicht van de reviews.