The Watch
14 november 2025
Cacaofabriek, Helmond

Niks mis mee als je het klassieke repertoire van Genesis sterk uitvoert en het authentieke karakter eer aan doet. Integendeel, The Watch speelde magistraal tijdens een vierdaagse tournee in ons land. Hoe fijn is het als je direct bij de aanvang hoort dat elke snaar van de akoestische gitaren in White Mountain je oren in sprankelt. Het geluid stond als een huis in de Cacaofabriek en ik voelde me als ‘Sjakie in de chocoladefabriek'. Hoewel de Italianen, puttend uit de jaren 1971 - 1976, kozen voor een relatief ‘veilige/hitgevoelige' setlist, met krakers als Firth Of Fifth, Carpet Crawlers, The Musical Box en I Know What I Like, mocht dit de pret niet drukken. Je kon me wegdragen toen de eerste klanken van Fly On A Windshield/Broadway Melody Of 1974 te horen waren. Wat is het toch heerlijk wegdeinen op die mystieke kadans. De formatie wordt gedragen door Valerio De Vittorio, de fantastische toetsenman die on-Banks veelvuldig grijnst van oor tot oor, kijkend naar de genietende fans. Ook de gitaren van Mattia ‘Rutherford' Rossetti en Giorgio ‘Hackett' Gabriel (tijdelijk terug op het oude nest) klinken zoals het grote voorbeeld destijds liet horen in rockende tracks als The Knife en Dance On A Volcano. Bassist Mattia liet naderhand weten dat de laatste gitarist Andrea Giustiniani - moe van touren - begin 2026 alweer vervangen zal worden door een nieuwe collega. "En die is echt fantastisch!" Gelukkig lijkt het erop dat Francesco Vaccarezza zijn plek achter de drumkit niet snel zal verlaten, want de trommelaar straalt enorm veel spelplezier uit. Bovendien heeft hij een geweldige groove in huis. Maar The Watch zou geen toptributeband zijn als ze Simone Rossetti moest missen: leider, zanger en dwarsfluitist. Hij was uitstekend bij stem en weet feilloos en ontspannen de finesses van Peter Gabriels capriolen uit te voeren, waardoor In The Cage en One For The Vine een lust voor het oor zijn. Na het progspektakel van In That Quiet Earth en Los Endos sloten de Italianen af met de onvermijdelijke epic Supper's Ready. En die maaltijd smaakt áltijd voortreffelijk! Wat een muzikaal drama in optima forma blijft dat toch, ook zonder verkleedpartijen en attributen.

Tekst en foto's: Freek Wolff

Naar het overzicht van de reviews.