MARILLION WEEKEND

TivoliVredenburg, Utrecht, 6-9 december 2025

Terwijl de laatste noten tijdens het weekend op Port Zélande nog maar net een paar weken oud zijn, kondigt Marillion een extra weekend in december aan in TivoliVredenburg. Dat is boven op die andere acht weekends dit jaar misschien iets te veel van het goede, maar dat de band voor deze locatie kiest, is op papier al een succes. Immers: die oude grote zaal is al sinds 1984 regelmatig het domein van de band. Sterker nog: met de concerten van dit decemberweekend staat de teller op dertig stuks. Een record, want nergens anders in de wereld heeft Marillion zo vaak in één zaal gestaan.

Met die gedachte een mooi vooruitzicht, maar ook in de wetenschap dat de zaal met tweeduizend fans uit tientallen landen razendsnel is uitverkocht. En de groep heeft nog een mooie troef in handen: in 2026 moet een nieuw album van de groep uitkomen dat in de voorafgaande maanden is opgenomen. Gaat Vredenburg iets van de nieuwe songs horen?
Bijzonder is het spoorboekje: de groep speelt op zaterdagavond, zondagavond en dinsdagavond, en neemt op maandagavond een day off, als de bandleden alleen het podium betreden voor een Q&A-sessie. Tot grote vreugde van de gehele zaal maken de heren bekend dat er in 2027 een allerlaatst Marillion Weekend op Port Zélande komt. Aansluitend speelt Lazuli een avondvullend optreden. Op de drie andere avonden is de keuze aan support-acts origineel en zeer geslaagd. Op zaterdag zorgt saxofonist Tom Waters met zijn drie musici voor een set vol instrumentale jazzfunk. Zondag maakt de Engelse band Haunt The Woods diepe indruk met vrij stevige en Jeff Buckley-achtige, driestemmige emorock. De set wordt afgesloten met een a capella gezongen toegift midden in de zaal. Zó pak je dus als support-act een zaal volledig in.

Net als bij de voorgaande weekends opent Marillion op zaterdagavond met een bijna integrale uitvoering van het album Marbles. De band klinkt geïnspireerd, nummers als Fantastic Place, Ocean Cloud en The Only Unforgettable Thing stralen rust en concentratie uit, en Steve Hogarth is uitstekend bij stem. Als dan halverwege opeens een andere koers wordt gevaren met King, You're Gone en Cannibal Surf Babe - dat wordt herstart omdat Hogarth zijn tekst vergeet - komt dat de onvoorspelbaarheid van dit eerste concert ten goede. Sugar Mice en Man Of A Thousand Faces zijn de eerste toegiften, en daarmee is de pret voor vanavond compleet, waarna de groep afsluit met een prachtig Neverland. Toch weten de trouwe en uitzinnige fans dat Marillion beter kan - en vooral in deze zaal.

Ontbreekt de échte magie op zaterdag, op zondag is die vanaf opener Slàinte Mhath twee uur lang onafgebroken aanwezig. Rode draad vanavond is de setlist van de Seasons' End-tournee uit 1989, met uiteraard een paar zijweggetjes of omleidingen. De echte uitschieter is het luidkeels meegezongen Script For A Jester's Tear, waarbij vooral opvalt hoe goed Ian Mosley vandaag op dreef is. De drummers drive zorgt voor dat energieke, extra vlammetje dat de groep naar heel grote hoogtes brengt. In het drieluik Kayleigh/Lavender/Heart Of Lothian pakt Hogarth z'n moment - en dan moeten The Space en The Great Escape nog komen. De intensiteit stijgt bijna met de minuut. Steve Rothery's mooiste solo van de avond klinkt tijdens de eerste toegift The Crow And The Nightingale. Als toetje volgt Three Minute Boy - niet de grootste bandfavoriet, maar nu is het een internationaal gevuld Vredenburg dat de band naar een hoger niveau tilt. Iedereen is het er na afloop over eens: Marillion heeft vanavond een optreden van de buitencategorie gegeven, misschien wel het allerbeste in de afgelopen jaren.

En hoe kun je de beleving van die wereldprestatie van zondagavond consolideren? Door een avond vol lange ‘epics' te spelen, een heus luisterconcert, met tracks die al jaren niet meer op de setlist stonden, zoals opener Splintering Heart, El Dorado, This Town/The Rake's Progress/100 Nights, This Strange Engine en een enerverende versie van Gaza. Opnieuw valt op hoe ontzettend hecht en geïnspireerd de groep staat te spelen, en dat levert dinsdagavond opnieuw een bloedstollend mooi concert op. Geen voorproefje van het nieuwe album, maar dat mag de pret niet drukken. In tegenstelling tot vorige weekends worden als toegiften Care en The Leavers nu wel integraal gespeeld, waarna zelfs Garden Party als extra toetje (niet op de setlist!) volgt.

Even terug naar 1984, het jaar waarin de band voor het eerst in deze zaal stond, met Pendragon in het voorprogramma en nog niet gepokt en gemazeld met The Web Holland, de fanclub die inmiddels veertig jaar bestaat. De cirkel is rond, vier dagen Marillion in Vredenburg zitten erop, en dit weekend kan de boeken in als zeer memorabel.
Nu kunnen de bandleden zich gaan opmaken voor de afronding en de release van het nieuwe album, waarvoor ze in oktober 2026 viermaal ons land aandoen. En voor 2027 staat al het allerlaatste Port Zélande-weekend op de agenda. Overigens smaakt zo'n weekendje Marillion in Vredenburg in december naar meer. Jaarlijkse traditie van maken?

Tekst: Wouter Bessels

Fotografie: Bert Treep

Naar het overzicht van de reviews.