MOSTLY AUTUMN
Metropool, Enschede
7 december 2025

Seawater, heet het meest recente album van de band en dus ook hun huidige tour. Op deze gure avond had het album beter ‘Rainwater' kunnen heten, want man man, wat een treurnis was het buiten. Ook in de Saxion Zaal waren de projecties ronduit waterig, maar dat had volledig betrekking op het nieuwe album, dat in de eerste helft van de avond vrijwel geheel de revue passeerde. Als fan van de Britse band weet je dat de avond een feestje gaat worden, waarbij zowel oud als nieuw werk enthousiast wordt verwelkomd. ‘Why Do We Remember All The Rain,' kopte een van de nummers van het meest recente album en dat is een goede vraag. Behalve de regen daalden er tenslotte genoeg fraaie muziek op het publiek neer om het buitendeurse gemiezer snel te vergeten. Mostly Autumn was als vanouds gul. Inclusief korte pauze trakteerde de band op een kleine drie uur muziek van vertrouwd niveau. Chris Johnson is geen man die snel naar de zangmicrofoon grijpt, maar daar hebben we tot nu toe wat aan gemist. Zijn bijdrage was zeer plezierig, iets wat van de zang van Olivia Sparnenn en bandhoofdman Bryan Josh niet altijd te zeggen viel. Met name de samenzang met achtergrondzangeres Angela Gordon ging bij de dames een aantal keer flink de mist in. Dat mocht de pret niet drukken, want bij deze Engelse folkprogveteranen zingt vooral de gitaar en die juichte en jubelde als vanouds. Of veel mensen het concert tot de uitsmijter I Believe In Father Christmas met plezier en comfort hebben uitgezeten valt te betwijfelen. Dat lag niet aan de band, maar aan het ophokken in een veel te kleine zaal waar een enkeling onwel werd van de hitte en het lange staan. Strafpunten voor Metropool, want een dergelijke planning is een dergelijke grote act onwaardig.

Tekst en foto: Martinka Zandijk - van Noorloos

Naar het overzicht van de reviews.