Sinds 2009 lardeert het Italiaanse progcollectief The Watch haar eigen muziek met die van Genesis, en vanavond is men zelfs op tour om twee oude Genesis-albums - Trespass en Nursery Cryme - integraal te spelen. Een slimme move want hierdoor heeft de band haar publiek flink kunnen vergroten, alhoewel daar vanavond in de matig gevulde De Boerderij niet zoveel van te merken was. En dat is jammer want The Watch speelt het Genesis- repertoire, in tegenstelling tot tributebands als The Musical Box, met een eigen interpretatie waardoor de band altijd iets toevoegt aan de inmiddels overbekende songs. Daarnaast is hun grote troef zanger/fluitist Simone Rossetti wiens stem die van Peter Gabriel akelig dicht benadert (en volgens een barman van De Boerderij zelfs overtreft!). Ook gitarist Giorgio Gabriel (ja, echt waar) doet met zijn spel beurteling Ant Phillips en Steve Hackett vergeten, bassist Mattia Rosseti weet de baspedalen evengoed als Mike Rutherford te vinden, en toetsenist Valerio De Vittorio heeft heel, heel goed naar Tony Banks geluisterd. Alleen drummer Marci Fabbri weet geen middenweg te vinden tussen John Mayhew (op Trespass) en Phil Collins (op Nursery Cryme) en past heel verstandig zijn eigen stijl toe. Uiteindelijk worden beide albums niet geheel gespeeld want Simone heeft stemproblemen opgelopen in Schotland, en daardoor worden The Return of the Giant Hogweed en Harold the Barrel vervangen door Firth of Fifth en de Lamia (met lange instrumentale tussenstukken). Bovendien wordt er ook nog een prima eigen nummer gespeeld (Shining Bald Heads). Hoogtepunten blijken deze avond de vlammende uitvoeringen van Stagnation, The Knife, The Musical Box en een waarlijk briljante toegift The Cinema Show te zijn, waarna de band dankbaar het uitbundige applaus is ontvangst nam. Tot in het najaar Italiaanse vrienden, en dan met jullie nieuwe eigen plaat.

tekst :André de Waal
fotografie: Peter Verheijen

Naar het overzicht van de reviews.