Voyager
29 juli 2026, 013, Tilburg

Hoogte- en dieptepunten, Daniel Estrin kent ze als geen ander. De zanger stond in 2023 met zijn formatie Voyager op het megapodium van het Eurovisie Songfestival en zong voor een miljoenenpubliek. De Australische band gooide hoge ogen met een dampende versie van Promise en eindigde op een respectabele negende plaats. Een rooskleurige toekomst lonkte. Een tijdje later donderde de euforie in elkaar en onderging Estrin een slopende chemokuur vanwege een kwaadaardige tumor in zijn lijf. In Tilburg deed hij dit verhaal uit de doeken. Zo vertelde de boomlange zanger over een lange en zeer precieze bestraling, waarbij hij tijdens die behandeling in een cabine koos voor de luidruchtigste hardcore die er bestaat. Als je dan toch door een hel moet, dan maar helemaal onderdompelen in het duister.
Op een broeierige avond in de kleine, volle zaal van 013 stond hij weer energiek en vrolijk in het leven, aftrappend met Prince Of Fire, bij uitstek een nummer die de mix van poppy melodieën en proggy powermetal laat horen. Het leven vierend, in de wetenschap dat het zomaar afgelopen kan zijn. "I'm here tonight, promise me you'll hold me 'til I die / I am by your side, promise me it's gonna be allright," klinkt het tijdens de veelbeluisterde en pakkende single Promise. Voyagers songs zijn krachtig, strak en al snel zeer meezingbaar, soms herinnerend aan de Duitse band Everon maar nog wat toegankelijker van compositie. De Australiërs leunen flink op twee gitaristen, waarbij het toetsenwerk van Estrin soms wat ondergesneeuwd kan raken. Bovendien draaien er keyboards uit een computer mee, terwijl een hoger volume hiervan de nummers live wat meer body zou geven, voor een imposantere indruk. Een band als Vola, waarmee Voyager toerde, begrijpt dat iets beter. Neemt niet weg dat tracks als het springerige en discogetinte Dreamer en het bombastische Gren (Fearless In Love) ook nu live geweldig uit de verf kwamen. Voyager blijft een band die vrij uniek is qua stijl en daar als geen ander raad mee weet. Volgende songfestival nog vaker douze points, alsjeblieft. Feestje.

Tekst en foto's: Freek Wolff

Naar het overzicht van de reviews.