Thistle Sifter/Wyatt E.
3 september 2026, Acu, Utrecht

Het gebeurt niet vaak dat je voor het voorprogramma naar een concert gaat. Bij Acu zat dat anders. Daar zou je ook eerder hebben kunnen spreken over een dubbele headliner, met twee zeer verschillende bands die in Nederland niet vaak op de podia te zien zijn. Acu is een klein podium met een fameuze (punk en kraak )geschiedenis.
Thistle Sifter hield moedig stand in een tropische hitte en zette een zeer evenwichtige set met iets ouder en vooral veel nieuw werk neer. In feite gaat het hier om een project van gitarist/toetsenist Pete Barnes, maar dan wel een project dat het als live-band opmerkelijk goed doet. Hier speelt een hechte band, waarbij de podiumbezetting noodgedwongen wat ongelukkig was samengesteld. Zo werd gitarist Nils Breunese vanwege de al aanwezige apparatuur van Wyatt E. in een donkere hoek geparkeerd. Hij was, net als drummer Koen Klarenbeek, nauwelijks zichtbaar, maar dat deed niets af aan de indruk die de muzikanten achterlieten. Talent en emotie te over. Met dat laatste steekt Thistle Sifter met overtuiging de brug richting prog over, want het laatste album Forever The Optimist wordt zowel in prog- als in postrockkringen zeer goed ontvangen.
Nadat de zaal nog verder was opgewarmd, mocht het excentrieke Belgische viertal Wyatt E. het stokje overnemen. De band bracht een integrale versie van het oriëntaalse postrock/drone/psych-epos Zam?ru Ultu Qereb Ziqquratu Part 1 ten gehore. Wyatt E. omschrijft dit nieuwe werk als een soundtrack voor een pelgrimstocht naar het oude Babylon. Met hun hypnotiserende, repetitieve muziek namen de muzikanten het publiek mee op een denkbeeldige reis. De muziek zal voor veel progliefhebbers veel te traag van opbouw zijn en te veel van het bekende pad afwijken, maar reken maar dat je deze denkbeeldige film graag op het witte doek wilt zien. Ik reserveer alvast een kaartje.

Tekst en foto: Martinka Zandijk - van Noorloos

Naar het overzicht van de reviews.