Colin Edwin and John Wesley's Voyage 35

support: Kristoffer Gildenlöw 

11 september 2026, De Pul, Uden

(foto's:10 september 2026 TivoliVredenburg, Utrecht)

In Voyage 31 - Porcupine Tree en Steven Wilson in Nederland, een uiterst lezenswaardig ‘sporenonderzoek' van de hand van collega-redactielid Wouter Bessels, beschrijft hij de sfeer tijdens het allereerste optreden van PT buiten het Verenigd Koninkrijk; Arie Verstegen boekte de band 32 jaar geleden in De (toenmalige Nieuwe) Pul te Uden. En nu dus terug. PT- oudgedienden, bassist Colin Edwin en gitarist/vocalist John Wesley, vergezeld door Lorenzo Esposito Fornasari (alias LEF) op keyboards en vocals en Alessandro Vagnoni op drums voeren onder de band- en projectnaam Voyage 35 oud werk (de eerste zes studioalbums) van PT uit.
Maar eerst is de beurt aan support-act Kristoffer Gildenlöw om het podium te betreden. Met z'n zevenen is het passen en meten op enkele vierkante meters. Nagenoeg alle nummers komen van Gildenlöws recente album Humanised. Heavy gitaarprog, daar zijn we getuige van. De gedrevenheid, de spelintensiteit en de voortdurende interactie op de bühne vallen op, en de band zet zelfs letterlijk zijn beste beentje voor, ondanks technische malheur. En wat een prachtig donkere stem heeft Gildenlöw toch.
De inmiddels overvolle Pul meldt zich aan de gates; Voyage 35 staat immers op punt van vertrekken, tijd om te boarden. Met de eerste noten van Even Less wordt de toon gezet voor de rest van de avond. A trip down memory lane: tijden van weleer worden herbeleefd, respect voor en verwondering over de fraaie composities worden gevoeld. Waiting (Phase One), Signify, Up The Downstair, Dark Matter, Hatesong - om maar een paar parels te noemen - komen voorbij, een prima doorsnee van het indrukwekkende vroege repertoire van PT. En dan de band. Colin Edwin houdt zich traditiegewijs op in ‘the half light', om in PT-termen te blijven. Zijn basspel is constant en zó kenmerkend voor PT's begintijd: repeterende basgrooves die de spacerocktracks voorzien van een danselement. Bij John (‘Wes') Wesley ontvouwt het PT-DNA zich op een bijzondere manier: Wes speelt geconcentreerd, neemt de tijd en op zijn unieke, bezielde wijze vertolkt hij Steven Wilsons muzikale visie, maar dan met veel meer blues. Een aantal songs neemt Wes vocaal al dan niet met zijn falsetstem voor zijn rekening. Het weerzien met het dankbare PT-publiek ontroert hem zichtbaar. Alessandro Vagnoni is een prima drummer, smaakvol in ‘Maitland-stijl'. Ook hij neemt een enkele lead of achtergrondzangpartij voor zijn rekening. LEF op keyboards en vocals geeft zo zijn eigen draai aan de verschillende nummers en doet dat verdienstelijk. Zijn vocale interpretatie van Shesmovedon is verfrissend te noemen. "Ik kan het niet anders zingen," biecht hij na het concert op. The Sky Moves Sideways, Fadeaway, natuurlijk Voyage 34 (Phase I) en als obligate toegift Radioactive Toy passeren de revue. Voyage 35 beoogt met respect en veel spelplezier, ondersteund door fraaie visuals, de oude PT muziek te doen herleven, op zijn eigen manier, voor de fans en voor zichzelf, en is daarin voor honderd procent geslaagd. Dank voor de onvergetelijke trip.

Tekst: Jimmy Bansberg

Fotografie: Bert Treep

Naar het overzicht van de reviews.