Camel (Den Haag, 29 augustus 2018)

Camel

Paard van Troje, Den Haag

29 augustus 2018

Tekst en fotografie: André de Waal

Vanavond werd het afgelaste concert van 5 juni ingehaald. Ironisch genoeg speelde Camel voorman Andy Latimer rond die tijd in de toer gezeten op een stoel wegens mobiliteitsproblemen, deze keer moest ik op een stoel zitten om dezelfde reden. Maar, zoals onze grootse filosoof ooit zei, elk nadeel hep z'n voordeel, ik zat nu op het eerste balkon helemaal vooraan (dank hiervoor aan de mensen van Paard, ook voor jullie begeleiding) waardoor ik een eerste klas uitzicht had op een eerste klas performance. Want - zoals Dr. Coenobite mij later vertelde die vooraf naar de Meet & Greet met de band geweest was - Latimer had gezegd dat hij zich veel beter voelde dan tijdens het eerste gedeelte van de toer waardoor hij flink meer energie in zijn spel kon stoppen. Dat was gelijk goed merkbaar tijdens de openingssongs Song Within a Song en Chord Change die op een soort ‘Camel light hardrock' manier de zaal werden ingeslingerd. Latimer speelde regelmatig op de fluit maar ging vooral loos op de gitaar, waarbij hij zijn karakteristieken bekken trok en zo nu en dan verschillende arrangementen in de solo's stopte. Naast de altijd betrouwbare Colin Bass op bas en hardhitter Denis Clement op drums, bleek Peter Jones (de blinde voorman van Tiger Moth Tales) een enorme aanwinst. Niet alleen passen zijn zang en fijne toetsenspel heel goed in het Camel-stramien, ook zijn saxofoonspel geeft echt iets extra's. Zijn uitgesponnen solo tijdens Rajaz was van grote klasse. Het was ook fijn te zien dat oudgedienden Bass en Latimer er nog steeds zoveel zin in hadden, er werd veel onderling gegeind en gelachen. Dat Latimer nog altijd zijn ziel en zaligheid in de band stopt, was ook goed te merken: bij de reguliere afsluiter Long Goodbyes en het ovationele applaus na afloop had hij opeens hevig ‘jeuk' aan de ogen. Om een andere grootheid (Neil Young) aan te halen: long may you run, en ik hoop echt dat er nog een keer een nieuwe plaat komt, met een aansluitende toer uiteraard. Want wij hebben er ook nog lang geen genoeg van, Andy!