NORTHERN PROG FESTIVAL
De Uthof, Siegerswoude
1 november 2025

Eerst vijftien jaar ProgFarm en daarna twaalf jaar Northern Prog (NPF), de eerste zaterdag van november stond altijd rood omcirkeld in mijn agenda. Want dit festival wilde ik niet missen. Organisator Leap Day had helaas te kennen gegeven dat dit najaar de laatste editie zou zijn. Dus togen dit keer extra veel bezoekers haar het Friese dorp Siegerswoude.
Nadat alle medewerkers waren bedankt, kwam de mededeling dat NPF een doorstart maakt en gaat verhuizen naar Leeuwarden. Op 31 oktober 2026 zal het eerste festival op de nieuwe locatie plaatsvinden. Omdat Leap Day nooit de hoofdact op het eigen festival was geweest, werd de band door de nieuwe organisator uitgenodigd om volgend jaar als laatste op te treden.

Nu was de opener het Nederlandse Sound Of Strangers. Vaak is beginnen niet de meest dankbare taak, omdat het publiek nog opgewarmd moet worden. Maar de mannen maakten direct indruk met hun energieke spel en wisten de aandacht van de aanwezigen aan zich te binden. Gitarist Paul Krempel toverde de ene na de andere solo uit zijn instrument en ook drummer Oscar Alblas onderscheidde zich. Vier songs van het debuutalbum werden met verve gebracht. De overige vijf, prima composities, verdienen een plek op een volgende plaat. Raymond Vermij, de nieuwe zanger van de formatie, maakte een zeer goede indruk met zijn krachtige, zuivere vocalen. Het vijftal toonde zich een goede vertegenwoordiger van de vaderlandse progrock.
Vervolgens maakte het organiserende Leap Day zijn opwachting en combineerde deze gedenkwaardige laatste festivaldag met de presentatie van de nieuwe cd When Gravity Wins. Het optreden was een mooie gelegenheid om het publiek live te trakteren op drie van de zes albumtracks. Daaronder de song Falling Star, die vorig jaar nog als try out werd gespeeld en werd gezongen door Hans Kuypers. Deze laatste is nu vervangen door Roelof Beeftink, die een zeer goede indruk maakte en deze avond zijn eerste liveoptreden met de band had. Zijn stem is wat lager en ruwer dan die van de vorige zangers, maar past perfect bij de muziek van het Friese collectief. De nummers klinken daardoor ook anders, mede omdat de toonhoogte is aangepast aan de stem van Beeftink. Al met al weer een geweldig optreden van de Friezen. Het blijft genieten van de gitaarsolo's van Eddie Mulder met daarbij het uitstekend op elkaar afgestemde toetsenwerk van beide keyboardspelers.
De tweede helft van het festival was gereserveerd voor buitenlandse acts. De jonge, veelbelovende Italiaanse formatie Wilson Project speelde voor het eerst live buiten de eigen landsgrenzen. Opvallend is, dat de band geen gitarist in de gelederen heeft. Na deze avond snap je waarom, want de virtuoze toetsenist Andrea Protopapa is overtuigend aanwezig met zijn keyboards en maakt een gitaar overbodig. Hij staat als een Rick Wakeman de toetsen te bewerken en levert veelvuldig flitsende solo's af. Dit jaar bracht Wilson Project het tweede album Atto Primo uit en alle zes tracks werden vol overgave gespeeld. Werk van het eerste album Il Viaggio Da Farsi werd achterwege gelaten. Wel speelden de Italianen op indrukwekkende wijze de cover Elio E Store Tese van landgenoot Plafone. Blikvanger van de formatie is de charmante frontvrouw zangeres Annalisa Ghiazza, gehuld in een rode kimono. Zij heeft een hoog bereik en maakte daar veelvuldig gebruik van. Bij deze gelegenheid had ze haar aerophone, die ze op het album gebruikte, thuisgelaten en bediende ze zich van een keyboard. Wat een geweldige indruk maakte het viertal.
De uitsmijter van het festival was het Engelse Living In Shadows. Deze vijfkoppige formatie speelt een mix van jazz, rock, pop en prog en was daarmee de minst proggeoriënteerde band van dit festival. Zangeres Zoe Gilby toonde zich een geweldige frontvrouw en entertainer. Zij praatte alle nummers aan elkaar en had een uitstekende interactie met het publiek. Haar stem klonk jazzy en loepzuiver. Gitarist Mark Williams stond regelmatig in het middelpunt van de belangstelling met zijn technische hoogstandjes. De muziek van de Engelsen is complex en niet altijd even toegankelijk met bijzondere klankcombinaties. Wel is het vernieuwend en dat is ook te horen op het vorig jaar uitgekomen tweede album Neon Burning. Op het titelnummer na werd de volledige plaat uitgevoerd. Ook werden de aanwezigen getrakteerd op de nieuwe compositie Shades Of Green. Met de encore Page By Page werd door Living In Shadows twaalf jaar NPF in De Uthof afgesloten. Volgend jaar dus naar Leeuwarden!

Tekst: Leo Hoekstra
Foto's: Arthur Haggenburg en Freek Wolff

Naar het overzicht van de reviews.