Nieuw album The Tangent

zaterdag 8 augustus 2026

Op 2 oktober verschijnt het nieuwe album van The Tangent getiteld WAS.

In memoriam Jerney Kaagman

vrijdag 7 augustus 2026

In memoriam Jerney Kaagman

Met het overlijden van Jerney Kaagman heeft de Nederlandse muziekwereld een gezichtsbepalende zangeres én sterke zakenvrouw verloren. Het grote publiek kende haar als frontvrouw van Earth & Fire, maar na haar zangcarrière maakte zij zich jarenlang achter de schermen sterk voor de positie van Nederlandse musici - en in het bijzonder hun auteursrechten. Haar loopbaan was veelzijdig in alle toonaarden, met als rode draad het opkomen voor anderen. Als ervaringsdeskundige in de muziekindustrie, maar ook als parkinsonpatiënt. Daarmee dwong ze veel, heel veel respect af.
Jerneys karakter in een notendop: lief, betrokken, sterk, strijdvaardig, ijdel, humorvol, relativerend. En altijd recht voor haar raap. Ze groeit op in Leidschendam en Den Haag, de stad waar zij op 9 juli 1947 is geboren. Na het Huygenslyceum in Voorburg volgt zij de opleiding voor directiesecretaresse bij Schoevers (‘daar kan je altijd wel iets mee', bekent ze jaren later in een interview), maar na haar afstuderen wordt zij in september 1969 gevraagd door Earth & Fire, als opvolger van Manuela Berloth. Met Jerney als zangeres debuteert de groep op 17 januari 1970 met de single Seasons, geschreven door George Kooymans. Earth & Fire gaat vervolgens op tournee als voorprogramma van Golden Earring en de zegetocht van de groep kan beginnen.
Met Grace Slick en Tina Turner als grote voorbeelden is Jerney Kaagman een opvallende verschijning binnen de groep, naast de langharige tweeling Chris (gitaar) en Gerard (toetsen) Koerts. Hinkt het eerste album nog op meerdere gedachten (blues, pop, rock), vanaf Song Of The Marching Children kiest de band voor een zwaar symfonische benadering, geheel passend in de tijdgeest. De singles van de groep, zoals Memories, Invitation en Maybe Tomorrow Maybe Tonight, zijn een stuk toegankelijker. Memories schopt het in de lente van 1972 tot de eerste plaats in de Top 40.
Tijdens een buitenlandse tournee met Focus ontmoet Jerney bassist Bert Ruiter en gaat een relatie met hem aan. In 1978 wordt hij bassist van Earth & Fire en het stel blijft tot de dood van Ruiter in maart 2022 samen. Een periode van 48 jaar waarin ze elkaar door dik en dun steunen. Ook als halverwege de jaren 70 binnen Earth & Fire kanttekeningen over haar stem worden gemaakt. Vanaf dat moment vraagt Jerney het volledige vertrouwen van de andere bandleden. En dat krijgt ze. Als in 2006 een biografie over Earth & Fire in de maak is, distantieert ze zich op dat punt van de inhoud en zegt haar medewerking op. Het siert de sterke persoonlijkheid die Jerney zich als ‘one of the guys' in de loop der jaren heeft ontwikkeld.
Na wat minder succesvolle jaren maakt Earth & Fire in 1979 een sterke comeback met het album Reality Fills Fantasy. Met de single Weekend waarmee de band aan de start van de jaren 80 de tweede nummer 1-hit scoort, terwijl het album goed is voor platina. Blikvanger van de clip van Weekend is de blauwe catsuit van Jerney, een creatie van modeontwerper Carla van der Voort, Jerneys plaatsgenoot uit Voorburg. Het blauwe pak is lange tijd een veelbekeken item in het Mediamuseum van Beeld & Geluid in Hilversum.
Weekend en Reality Fills Fantasy blijken tijdelijke oplevingen, want zowel de opvolgende singles als albums (Andromeda Girl en In A State Of Flux) doen nagenoeg niets in de hitlijsten. De succesperiode is ten einde. Het doek voor Earth & Fire valt in de lente van 1983, waarna Jerney een solocarrière start die maar niet van de grond komt. In de daaropvolgende jaren legt ze zich vooral toe op haar activiteiten voor achtereenvolgens BV Pop en Radio Noordzee Nationaal (het latere Qmusic), voordat ze in 2000 directeur van Conamus (het latere Buma Cultuur) wordt. Negen jaar lang staat zij aan het roer van de stichting die het muzikale nationale product promoot en ondersteunt.
Op dat moment is Earth & Fire opnieuw verleden tijd, nadat de groep tussen 1987 en 1995 nog een paar tournees in het theater en het clubcircuit heeft ondernomen en een laatste album heeft opgenomen (Phoenix). Daarna zou Jerney nog maar enkele malen zingen in de openbaarheid. Dat doet ze ook bij een liveshow van Idols, waar ze tussen 2002 en 2008 jurylid is. De populaire talentenjacht van RTL4 groeit vanaf 2002 uit tot een nationaal kijkcijfercanon, met Jerneys strenge en droge commentaar als de onbetwiste x-factor. Tegelijkertijd ziet Jerney een hele generatie rockbands in binnen- en buitenland met frontvrouwen opkomen. The Gathering, Within Temptation, Epica, After Forever, Nightwish. Stuk voor stuk zijn ze schatplichtig aan Earth & Fire - en Jerney Kaagman in het bijzonder.
In maart 2009, bij haar afscheid van Buma Cultuur en de benoeming tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, trekt ze zich terug uit het openbare leven. Drie jaar later maakt ze bekend dat ze lijdt aan de ziekte van Parkinson. Vanaf dat moment besluit ze openheid van zaken over haar ziekte te geven. Ze wil dienen als voorbeeld voor andere patiënten. Net zoals ze dat in haar werkende leven voor muzikale collega's heeft gedaan. De hersenziekte zorgt ervoor dat Jerney in de loop der jaren steeds meer zorg nodig heeft. Ook na het overlijden van haar partner Bert Ruiter, die op 24 maart 2022 op 75-jarige leeftijd overlijdt aan slokdarmkanker, blijven collega's en vrienden haar thuis in Blaricum opzoeken.
Tot aan vrijdag 31 juli, als haar broze lichaam de strijd die dag 's ochtends opgeeft. Noem haar een landelijk stijlicoon of trendsetter: zonder Jerney Kaagman had de muziekindustrie er in Nederland - met in het bijzonder de rol van de vrouw daarin - heel anders uitgezien.
Wouter Bessels